Trust begins where words disappear.

Paarden spreken een taal zonder woorden. Hun communicatie zit in beweging, ademhaling en kleine verschuivingen in hun lichaam. Een oor dat draait, een spier die aanspant, een pas die vertraagt.

Wie met paarden werkt, leert luisteren met andere zintuigen.

Voor mij zijn paarden altijd een kompas geweest. Ze reageren niet op wat je zegt, maar op wat je werkelijk uitstraalt. Spanning, rust, twijfel, vertrouwen – alles wordt gespiegeld.

Misschien is dat ook waarom ze zo’n belangrijke rol spelen in mijn werk.

Niet omdat ik paarden wil portretteren, maar omdat ze iets zichtbaar maken wat vaak verborgen blijft: de stille dialoog tussen twee wezens.

In die ontmoeting ontstaat iets puurs.
Een vorm van verbinding die niet uitgelegd hoeft te worden.

Het werk blijft zich ontvouwen.
The image is still unfolding.