Wat we zien, begint vaak met hoe we kijken.

Ik begin met foto’s van mijn paarden.
Wat volgt, is geen plan, maar een ontdekking.

Het beeld ontstaat in dialoog met mijn paarden, hun beweging, hun energie en wat ik voel terwijl ik kijk.

Het tweede beeld ontvouwt zich langzaam, laag voor laag.
Niet een standaardfoto, maar een dialoog met licht, vorm en beweging.
Een ritme dat ik voel, een balans die zichzelf toont.
Het werk ademt, beweegt en nodigt uit om langer te blijven kijken.

Het werk blijft zich ontvouwen.
The image is still unfolding.